‘ปิดด่าน’ โรงงานรถข้ามชาติสะดุด สินค้าผ่านแดนล้นแหลมฉบัง-จี้ถกกัมพูชา

หอการค้าจี้รัฐเปิดโต๊ะเจรจากัมพูชา “เปิดด่าน” เหตุประชาชนทั้งฝั่งไทยและกัมพูชา กระทบหนัก ซูเปอร์มาร์เก็ตกัมพูชาสินค้าอุปโภคบริโภคเริ่มขาดแคลน โรงงานประกอบรถยนต์ข้ามชาติในไทย กระบวนการผลิตสะดุด เหตุซัพพลายเชนวัตถุดิบในกัมพูชาส่งชิ้นส่วนกลับมาประกอบไม่ได้ “สินค้าผ่านแดน” จากประเทศอื่น ทะลักโกดังท่าเรือแหลมฉบัง ต้นทุนค่าใช้จ่ายต่อวันพุ่ง

นายจีรพันธ์ อัศวะธนกุล รองประธานกรรมการหอการค้าไทย และประธานคณะกรรมการค้าชายแดนและค้าข้ามแดน สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย เปิดเผย “NewsPulse” ว่า เมื่อเร็ว ๆ นี้ทางคณะกรรมการค้าชายแดนและค้าข้ามแดนได้ประชุมร่วมกับหอการค้า 7 จังหวัดที่มีชายแดนติดกับประเทศกัมพูชาถึงประเด็นปัญหาต่าง ๆ และสิ่งที่ผู้ประกอบการต้องการในตอนนี้ ได้ข้อสรุปตรงกันว่า ทุกจังหวัดต้องการเรียกร้องขอให้หน่วยงานภาครัฐทั้ง 2 ฝ่ายมีการเจรจากัน เพราะปัจจุบันประชาชนทั้ง 2 ฝั่งได้รับความลำบากไม่สามารถค้าขายได้ปกติ

ตอนนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตของกัมพูชาสินค้าอุปโภคบริโภคบางอย่างเริ่มขาดแคลน เพราะประชาชนตื่นตระหนกไปกักตุนสินค้าไว้ ทำให้คนกัมพูชาเองก็ลำบาก คนไทยค้าขายไม่ได้ก็ลำบากเช่นเดียวกัน ดังนั้น เพื่อให้การดำเนินการด้านเศรษฐกิจกลับมาสู่สภาพปกติเท่าที่จะทำได้ โดยด่านทางบกควรกำหนดเวลาเปิด-ปิดด่านพร้อมกัน รวมถึงการเปิดด่านทางเรือจากท่าเรือแหลมฉบับไปท่าเรือที่สีหนุวิลล์

อีกประเด็นที่สำคัญ กัมพูชาเป็นแหล่งผลิตวัตถุดิบบางส่วนป้อนให้กับโรงงานอุตสาหกรรมของไทย โดยเฉพาะชิ้นส่วนรถยนต์ ที่ผ่านมาผู้ประกอบการไทยส่งวัตถุดิบไปที่โรงงานในกัมพูชาผลิต โดยใช้สิทธิประโยชน์ทางภาษีของกัมพูชา รวมถึงต้นทุนแรงงานราคาถูก หลังจากนั้นส่งชิ้นส่วนกลับมาประกอบเป็นตัวรถในประเทศไทย ดังนั้น จึงถือว่าโรงงานในกัมพูชาเป็นหนึ่งในซัพพลายเชนที่สำคัญในภาคอุตสาหกรรมรถยนต์ มูลค่าประมาณ 3,000-4,000 ล้านบาท

ทั้งนี้ มูลค่าการผลิตอาจจะไม่มาก แต่ส่งผลกระทบต่อกระบวนการผลิตรถยนต์ของบริษัทข้ามชาติที่มาตั้งในประเทศไทยให้สะดุด ต้องไปหาซื้อวัตถุดิบจากแหล่งอื่นทดแทน คนที่เสียหายไม่ใช่เฉพาะผู้ประกอบการ แต่เสียหายทั้งประเทศ

“คิดว่าภาครัฐน่าจะบริหารจัดการได้ในเรื่องความมั่นคงชายแดน ไม่ควรเอาเศรษฐกิจและประชาชนมาเกี่ยวข้องมากขนาดนี้ การปิดด่านผลกระทบเจ็บทั้งคนกัมพูชา และคนไทย ปกติจะมีตลาดนัด ชาวบ้านจะข้ามไป-มาเพื่อซื้อของ พอด่านปิดก็ลำบาก พ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้ลำบากไม่มีรายได้ บางคนมีหนี้สิน จึงอยากให้เร่งเจรจากัน แต่หากฝั่งไทยเปิดด่าน แต่ฝั่งกัมพูชาไม่เปิดก็ไม่มีประโยชน์ และกำหนดเวลาเปิดพร้อมกัน 09.00-16.00 น. เพื่อให้มีการค้าขายได้ปกติ แม้ระยะเวลาการเปิด-ปิดด่านอาจจะปรับสั้นลงก็ไม่มีปัญหา ผู้ประกอบการต่างพร้อมปรับตัว” นายจีรพันธ์กล่าวและว่า

ปัจจุบันการปิดด่านเพิ่งเกิดขึ้นเพียงไม่กี่วัน มูลค่าความเสียหายยังไม่มาก แต่หากปิดนานกว่านี้จะส่งผลกระทบหนัก โดยเฉพาะสินค้าอุปโภคบริโภคที่กินใช้ในชีวิตประจำวัน ที่ผ่านมาส่งจากโรงงานที่ผลิตในประเทศไทยส่งไปถึงเมืองพนมเปญ และเสียมเรียบ เพราะยอดการค้าจะหายไป เพราะกัมพูชาสามารถสั่งนำเข้าจากทางประเทศเวียดนาม และประเทศจีนทดแทนสินค้าไทยได้ แต่ระยะทางไกล ราคาอาจจะสูงขึ้น เพราะมีต้นทุนค่าโลจิสติกส์ ดังนั้น ไทยควรรีบเปิดด่าน เพื่อรักษาฐานลูกค้าไว้

นอกจากนี้ ส่งผลกระทบต่อสินค้าผ่านแดนจากประเทศอื่นที่ขนส่งทางเรือมาขึ้นที่ท่าเรือแหลมฉบัง ต้องนำไปเก็บในโกดังเขตปลอดภาษี เพื่อรอส่งต่อไปผ่านไปทางกัมพูชา แต่ตอนนี้ไปไม่ได้เพราะด่านไม่เปิด สินค้าทะลักเต็มโกดัง ซึ่งทั้งหมดมีต้นทุนค่าใช้จ่ายต่อวัน

นายจีรพันธ์กล่าวต่อไปว่า สำหรับภาพรวมการดำเนินนโยบายของคณะกรรมการค้าชายแดนฯ ได้ดำเนินการสานต่อมาตั้งแต่สมัยนายสนั่น อังอุบลกุล อดีตประธานกรรมการหอการค้าไทย และสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ต่อเนื่องมาถึง ดร.พจน์ อร่ามวัฒนานนท์ ประธานกรรมการหอการค้าไทย คนปัจจุบัน โดยพยายามเข้าไปขยายการค้าในแต่ละจังหวัดเท่าที่ทำได้ โดยหารือกับภาครัฐ เพื่อลดอุปสรรคการค้าชายแดนระหว่างกัน

รวมถึงทำอย่างไรให้ประเทศเพื่อนบ้านอยากใช้สินค้าของไทยมากขึ้น รวมถึงการขยายการค้าข้ามแดน พยายามทำให้ตัวเลขเติบโตเพิ่มขึ้นได้ ที่ผ่านมาหอการค้ารับฟังปัญหาจากผู้ประกอบการ รวบรวมข้อมูล และไปคุยกับหน่วยงานภาครัฐทั้งของไทยและของประเทศเพื่อนบ้านให้เข้าใจประเด็นปัญหา และหาวิธีการแก้ปัญหา เพื่ออำนวยความสะดวกในการเพิ่มยอดการค้าชายแดน

ที่ผ่านมาเดินสายไปคุยกับผู้ประกอบการชายแดนไทย-กัมพูชา ชายแดนไทย-เมียนมา และชายแดนไทย-ลาว พบว่าปัญหาที่เกิดขึ้นตอนนี้่เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นภายในประเทศของเพื่อนบ้าน และหลายเรื่องเกินกว่าอำนาจที่คณะกรรมการค้าชายแดนฯจะทำได้ ก็พยายามชี้แจงให้ผู้ประกอบการทราบว่า อะไรที่จะทำได้ หรืออะไรที่ทำไม่ได้ และพยายามหาแนวทางแก้ไข ไม่ให้อุปสรรคเหล่านั้นขัดขวางการค้าของผู้ประกอบการ บางอย่างผู้ประกอบการต้องหาวิธีการเอง จะพึ่งภาครัฐอย่างเดียวไม่ได้